กระบี่ถ้ำหลังโรงเรียน

แหล่งโบราณคดีแห่งนี้ ถูกซุกซ่อนไว้ในเพิงผาที่ยาวไปตามหุบเขาประมาณ ๓๕ เมตร ในรอยบากของภูเขาหินปูน จนใน พ.ศ.๒๕๒๖ ดร.ดักลาส แอนเดอร์สัน(Dr.Douglas Anderson) ได้มาทำการขุดค้นแหล่งโบราณคดีแห่งนี้ และได้พบหลักฐานทางโบราณคดีมากมาย ที่แสดงให้เห็นว่า ถ้ำหลังโรงเรียนแห่งนี้ เคยเป็นชุมชนของมนุษย์ สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ที่นับว่าเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย รวมทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากการขุดค้นทางโบราณคดี ปรากฏพบเครื่องมือหินกะเทาะที่มีการตกแต่งขอบ ทั้งเครื่องมือแกนหิน และเครื่องมือสะเก็ดหิน ซึ่งคำนวณอายุทางวิชาการได้ว่า มีอายุอยู่ในช่วงเวลาราว ๓๗,๐๐๐ – ๒๗,๐๐๐ ปีมาแล้ว

ประมาณยุคไพลสโตซีน ซึ่งเป็นยุคที่มีความสำคัญเป็นพิเศษในด้านโบราณคดี และ การศึกษาพัฒนาการของมนุษย์ในเอเชีย เพราะเป็นช่วงเวลาที่มีหลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่า มนุษย์ที่มีลักษณะทางกายภาพเหมือนมนุษย์สมัยปัจจุบันทุกประการ เริ่มมีปรากฏขึ้น เดิมนั้น หมู่เกาะฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย กับ แผ่นดินใหญ่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เคยเป็นแผ่นดินติดต่อกัน เป็นยุคของการอพยพครั้งแรกสุดของมนุษย์ลงไปทางใต้ จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ลงสู่นิวกินี และ ออสเตรเลีย รวมทั้ง เป็นช่วงที่มนุษย์สมัยโบราณพัฒนาจากมนุษย์ไปเป็นมนุษย์สมัยใหม่ ซึ่งทางสาขาวิชาชีววิทยาเรียกว่า “โฮโม เซเปียนส์ เซเปียนส์” ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เคยมีการพบกะโหลกศีรษะของโฮโม เซเปียนส์ เซเปียนส์ ที่มีอายุกว่า ๓๐,๐๐๐ ปีมาแล้ว ที่แหล่งโบราณคดีถ้ำนีอาห์(Niah Cave) ซึ่งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ส่วนที่อยู่ในเขตการปกครองของรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย เท่านั้น

การพบร่องรอยวัฒนธรรมของมนุษย์ที่มีอายุเกือบ ๔๐,๐๐๐ ปีมาแล้ว ทางภาคใต้ของประเทศไทยนี้ จึงนับได้ว่า เป็นหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญ ที่ไม่ได้เพียงแสดงให้เห็นว่า มีมนุษย์เข้ามาอยู่อาศัยในเขตป่าฝนเมืองร้อนทางภาคใต้ของประเทศไทยตั้งแต่เกือบ ๔๐,๐๐๐ ปีมาแล้ว แต่ยังได้สนับสนุนหลักฐานทางโบราณคดีจากถ้ำนีอาห์ ที่บ่งบอกว่า มนุษย์ชนิดโฮโม เซเปียนส์ เซเปียนส์ ก็ได้ปรากฏขึ้นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในระยะเวลาไล่เลี่ยกับดินแดนอื่นๆในทวีปเอเชีย และ ยุโรป จากเทคโนโลยีในการทำเครื่องมือหินพบว่า มีการสร้างเครื่องมือหินกะเทาะประเภทเครื่องมือสะเก็ดหินเพิ่มขึ้นจากเครื่องมือหินกะเทาะประเภทเครื่องมือหินแบบเก่ากว่า และ เครื่องมือหินกะเทาะที่มีการตกแต่งขอบภายหลัง ที่เหมือนกับที่พบในจีนและอินโดนีเซีย สรุปได้ว่า มนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่พำนักอาศัยอยู่ในถ้ำแห่งนี้ คงมีการดำรงชีวิตในสังคมแบบล่าสัตว์ และ เก็บพืชผลจากป่ามาบริโภค ถ้ำหลังโรงเรียน ตั้งอยู่ในลุ่มน้ำกระบี่(กระบี่ใหญ่) ห่างจากแม่น้ำประมาณ ๔ กม. และห่างจากทะเลประมาณ ๑๒ กม. ภูมิประเทศรอบด้านเป็นที่ราบ และที่ราบระหว่างหุบเขา แวดล้อมด้วยสวนยางพารา และ สวนผลไม้ของชาวบ้าน สามารถเดินทางไปได้สะดวกทุกฤดูกาล